venster sluiten

INLOGGEN

Na 2 jaar onder druk te zijn gezet door Riekel moest het er toch een keer van komen, ik doe mee met de ronde van Vlaanderen! Als je dan toch een keer mee doet dan moet het ook een gedenkwaardige zijn, de 100e editie. Nee niet de korte afstand van 127 km maar de lange, 240 km rammelen over de kasseien!

Ik was gelukkig niet alleen zo gek om te gaan rijden, ook Riekel Witteveen, Peter de Mol, Peter Meester, Johan van Rijn en Mike Otte reden de ronde.

Ergens in januari van dit jaar heb ik me snel ingeschreven want 16000 andere idioten willen ook mee doen en omdat het de 100e is wilde ik niet misgrijpen. Keurig ingeschreven en bij de inschrijving werd me gevraagd voor een buskaartje. Nee, klikte ik aan want het is de ronde van Vlaanderen waar heb je dan een buskaartje voor nodig? Achteraf misschien eens aan Riekel of Peter de Mol moeten vragen wat de bedoeling was want ze vragen het tenslotte niet voor niets… Bij de openingsavond van het wielerseizoen had er een lampje moeten gaan branden, de vraag bij petje op petje af was “waar is de start van de ronde van Vlaanderen” anti A Brugge, antw B Gent. Het antwoord houden jullie van me tegoed…

Op vrijdag vertrokken we naar het “moerashuis” in Oudenaarde. De naam beloofde niet veel goeds maar niets is minder waar. Goede bedden, goeie douches en vooral goed eten en drinken tegen een redelijke prijs, als Nederlander hou je daar toch rekening mee. Alvorens we naar het verblijf gingen eerst maar even Oudenaarde verkennen, snuisterijen kopen in het museum van de ronde van Vlaanderen en daarna het plein op om sfeer te proeven voor de dag van morgen. Veel liefhebbers al in volledig fietstenue namen plaats op de terrassen en wij konden natuurlijk niet achterblijven.
Nadat we de sfeer geproefd (lees bier drinken) hadden begon het gedoe, de fietsen en ons zelf prepareren voor de rit! Wat trek je aan? Hoeveel bar moet er in de banden? Hoeveel repen moeten er mee? Is er wel voldoendebevoorrading? Alle ogen waren gericht op Riekel en Peter de Mol, ervaren mannen die al 2 x eerder de ronde hadden gereden.

Om 23 uur ging het licht uit maar met al die vragen lig je niet rustig en met het tijdstip van de wekker zou het sowieso een korte nacht worden, 4 uur Appél! Eerst een goed ontbijt wat uiteraard gezien het vroege tijdstip te laat was. Daarna naar de bussen, fietsen inladen want de start van de ronde van Vlaanderen ligt niet in Oudenaarde maar in Brugge! (antwoord A) Eerst 70 km in de bus waar je dus een kaartje voor nodig had. Met kunst en vliegwerk een kaartje weten te bemachtigen, het systeem van inschrijven bleek niet waterdicht te zijn…..

Vanaf het voetbalstadion, waar de bussen parkeerden, moesten we naar het centrum van Brugge. Een rit van 7 km bij 1 graad! Ondanks de voorbereiding toch voor de verkeerde kleding gekozen, we klapperde nog net niet van de fiets af van de kou!! Bij de start kon wel het gas erop, 16000 deelnemers verdelen zich al snel over het parcours. In de bus hadden we besloten dat we de eerste 100 km rustig aan zouden doen. Afspraken worden onder fietsers snel vergeten wanneer de helm op gaat, met een kruissnelheid van 33 km per uur rijden we in de richting van Gent. Mooie glooiende wegen met redelijk goed asfalt, totdat het bordje Oudenaarde in zicht komt. De eerste kasseien stroken doemen op en zorgen ervoor dat derailleurs, bidons en kettingen aan de kant van de weg liggen. Daarna volgen beklimmingen met kasseien van de Valkenberg, Wolvenberg en Molenberg. Prima heuveltjes als je het vergelijkt met de Paterberg en de koppenberg, ruim 20% inclusief kasseien en zelfs bij droog weer glad wegdek. Hier begint pas echt de koers, schreeuwende, scheldende en tierende wielrenners kom je hier tegen. De 1 vloekt omdat voor hem iemand gestopt is en hij dus niet meer verder kan rijden. De ander kan de klim niet aan en valt op zijn rug in de modder. Dan heb je nog van de idioten die schreeuwen dat andere aan de kant moeten gaan ondanks dat hun
voorganger net gevallen is…. Ik zal het maar eerlijk zeggen, ik behoor tot de laatste categorie, sorry.

De hele rit staan er borden met haasje en slakken, rechts de slakken en links de haasjes. Moeilijk? niet moeilijk, maar in het internationaal gezelschap waar de ronde van Vlaanderen zich in bevindt is het klaarblijkelijk nog niet duidelijk. Overigens nadat ik vanmiddag ook de profs lopend de koppenberg op zag gaan is de voldoening van het fietsend omhoog komen nog veel groter.

Na 200 km is bij ons het beste er wel vanaf en moeten we nog 4 klimmen over, waaronder de Kwaremont. Wat een spektakel om hier te kunnen rijden, nu begrijp ik dat de profs op zondag er 3 keer overheen moeten. Een strook van 4 km aan kasseien waarbij het ook 4% stijgt. Fantastisch om hier overheen te denderen wetend dat de finish snel nadert.

De laatste 12 km is het genieten, rijdend op asfalt en kop over kop naar het bier uhh finish . Na een rit van 9 uur en een gemiddelde van 27 km/u komen we de finish over. Moe maar zeker voldaan sluiten we af waar we begonnen waren, in het moerashuis met een stevige pint!